KATHOLIEK

Mijn ouders waren katholiek en kregen mij heel laat. Door allerlei gebeurtenissen die bij mijn ouders vroeger in hun leven is gebeurd zijn zij daardoor laat getrouwd. Ik groeide op in een katholiek gezin.

Toen nog ging je eerst trouwen voordat je kinderen kreeg en de vrouw ging niet werken die bleef thuis voor de kinderen. Dat was toen al helemaal tegen mijn moeder haar principes in. Zij was een geëmancipeerde vrouw die graag iets wilde betekenen en ook graag iets naliet en iets deed voor anderen. Zij had graag gestudeerd…

Mijn moeder kreeg haar zoon ongeveer rond 37 jaar en dat was nog een groot geluk.  Maar omdat dit een zeer zware bevalling was geweest zou zij waarschijnlijk nooit geen tweede kind kunnen krijgen. Dit werd toen ook niet in dank afgenomen door de kerk. Mijn moeder mocht niet meer te communie bijvoorbeeld omdat mijn ouders maar 1 kind hadden.

ARMOEDE..OORLOG..

Zij hadden geen geld en mijn vader die ook altijd voor niks gewerkt had voor zijn vader ging toen naar de steenoven werken om alles te kunnen bewerkstelligen voor het gezin. Mijn moeder was op haar 11egaan werken voor haar thuis en gaf ook altijd netjes haar geld af, zoals het “hoorde”. Mijn vader was onterfd omdat hij toch maar 2 kinderen had. Alle andere broers en zussen hadden toen vaak al veel kinderen. Tien kinderen was normaal in die tijd.

Mijn vader was 47 toen ik kwam en mijn moeder 42 jaar toen ze per ongeluk toch nog een tweede kind kreeg….dat was ik, zoals een vriendin van mijn dochter zo mooi verwoorde:’ Oh, jij was een geschenk!’Prachtig om te horen, zo had ik het nooit bekeken! Ikzelf had dit toen nooit zo gezien, maar voor hun is dat inderdaad zo wel geweest. Bijzonder om dit jaren later zo te horen, dankbaar!

In alle armoe die zij hadden en hoe ze hun leven moesten leiden zoals het hoorde waren hun kinderen alles, mijn broer en ik. Alles waar zij voor leefden, daar kon niks tegenop en tussenin komen.

Er was heel veel ook in beide gezinnen gebeurd….armoe, oorlog, watersnood en niet kunnen leren. Mijn moeder mocht voor de tweede keer in de zevende klas blijven, omdat ze zo goed kon leren maar zij moest daarna in dienst bij anderen die dienstmeisjes wel konden gebruiken..

Ik heb vele verhalen gehoord van mijn ouders en één ervan is dat mijn moeder me vertelde dat zij van haar werk afkwam toen ze twintig jaar was dat zij schrok van de soldaten die tegen de dijk gelegerd waren en dat ze snel naar huis fietste maar dat ze toen ze thuis kwam de buren op de loer hadden gelegen om alles wat er thuis verteld werd af te luisteren. Toen hadden we nog geen “dubbel” glas…

Blij dat ze nog leefden na de oorlog, verdrietig  om degene die ze hebben gekend, familie, broers, moeder die er niet meer waren. Mijn moeder vertelde ook dat ze van de joodse familie waar ze op het laatst nog werkte afscheid moest nemen (waar ze zo veel van hield ) zij waren wel heel goed voor haar geweest al was ze een dienstmeid, ze heeft ze ook nooit meer gezien na de oorlog..

WANTROUWEN

Ik heb mijn opa’s en oma’s niet gekend maar ik leerde van mijn moeder de wereld niet te vertrouwen. Ik nam hun verdriet met me mee. Ik wantrouwde de wereld en ook mezelf. Ik liet me vaak stoppen door de gedachte wat anderen wel van me zouden denken. Bang voor succes, jezelf tegen houden.

Daar is mijn streven naar geluk mijn streven om anderen in het licht te zetten begonnen. Telkens als ik iets in mijn leven afsluit, verander of dat me iets tegenzit waar ik verdrietig van wordt en geloof me,  dat is me vaak overkomen, dan haal ik kracht uit de lessen die mijn moeder me heeft verteld :’Het is niet altijd rozegeur en maneschijn!’. Je moet gewoon doen en maak de weg vrij voor jezelf! Een ander doet het niet voor jou, jij kunt die stap gewoon zetten, dus zorg dat je zelf kunt verdienen, waardoor je zelfstandig kunt zijn en blijf nooit bij de pakken neerzitten…

ZOEKTOCHT

Dankbaar na al die jaren van een zoektocht waarom de dingen zijn zoals ze zijn, waarom je dingen niet doet voor anderen, wat ze zullen zeggen, dat kan ik niet maken of welke gedachte ook… Je wordt gevormd door de mensen om je heen en ik zie mijn moeder en vader, mensen die van de kleine dingen in het leven konden genieten, die alles mee hebben gemaakt, ik heb van hun geleerd en nog elke dag leer ik van mijn gezin, mijn kinderen, van mensen om me heen. Dicht bij jezelf kijken, wie ben jij, wat vind jij belangrijk, waarom doe ik de dingen die ik doe.

Mijn persoonlijke ontwikkeling staat niet stil en dat wil ik ook niet, ik geniet van stilte momenten en van drukke momenten, van donkere momenten en lichte momenten. Ik mag er zijn net als jij! Jij bent een mooi mens en kijk wat je hebt en put daar de kracht uit, dan ga je groeien en laat je jezelf zien met alles wie jij bent..

Pin It on Pinterest

Share This